Dziś wobec katastrofy w Smoleńsku śledztwo prowadza Rosjanie. Zastanawia mnie to, czy wobec takiego konfliktu – jawnej nienawiści pomiędzy Rosją a Kaczyńskimi można sądzić, że śledztwo będzie obiektywne. Nie jest żadną tajemnicą, że stan lotniska budził wiele zastrzeżeń, tak samo jego obsługa i kadra kontrolerów, którzy tak naprawdę niewiele zrobili, by zapobiec próbie ryzykownego lądowania samolotu w Smoleńsku. Oczywiście nie mam tutaj na myśli sądzenia i skazania Rosjan, tajemnicy katastrofy prawdopodobnie już nigdy nie poznamy. Nie wierze jednak osobiście, by Rosja była w swym śledztwie rzetelna. Bo dlaczego by miała?

Lech Kaczyński został odznaczony najbardziej zaszczytnym orderem w Gruzji, jaki przyznaje się bohaterom narodowym. Rosjanie wiedzą doskonale, że bohater Gruzji (patrz prezydent Polski) zyskał owe odznaczenie dlatego, że ośmieszył Rosjan z Putinem na czele, który chciał obalić gruzińską władzę i przejąc kontrolę nad tym krajem.

Dla Rosji to żaden interes przyznać się do błędu. Zawistne polskie społeczeństwo an długie lata prowadziłoby zimna wojnę z narodem „spod Moskwy”. A w interesie współczesnej Rosji jest integracja z krajami Unijnymi, w tym z Polską, która przecież niewiele brakowało, a wzbogaciłaby się o amerykańską tarczę antyrakietową. Moskwa na to pozwolić nie może, a mając spolegliwego Donalda Tuska do dyspozycji musi wyjść z twarzą wobec zaistniałej sytuacji. Być może nie Rosjanie byli winni katastrofy, być może całą winą należy za nią obarczyć tragiczne zmarłego prezydenta, może dowództwo wojsk powietrznych, może premiera Tuska czy setki innych osób. Może wina leży pośrodku. Nie wierzę jednak w to, że śledztwo w Rosji będzie obiektywne i rzetelne.

O tym, że Amerykanie ją nagrali, jest przekonany Duncan Campbell, współpracujący z BBC brytyjski dziennikarzy śledczy specjalizujący się w systemach szpiegowania. To, ze takie możliwości są, wiemy wszyscy doskonale. Najbardziej jednak szokuje mnie to, że wiedzieli o tym wszyscy związani z bezpieczeństwem narodowym, ale nikt nic nie robił, by temu zapobiec. Tutaj sama kwestia przekazania nagrania jest całkowicie nieistotna. Na pewno nie wyjaśni to nagranie przyczyn tego tragicznego wypadku. Dowodzi jednak, że nasza niezależność i suwerenność jest „pismem palcem na wodzie”.

Zaskakuje mnie w tym jedno: polscy politycy (zapewne reprezentujący rządzące ugrupowanie, czyli Platformę Obywatelską) wystąpili z prośbą o przekazanie nagrań tych rozmów. Nigdzie nie ma nawet wzmianki o tym, że ktokolwiek jest oburzony faktem, że ktoś podsłuchuje telefon naszego prezydenta. A przecież gdybyśmy my mieli na podsłuchu telefon Baracka Obamy, a Stany Zjednoczone by się o tym dowiedziały, to byśmy mieli niezły bigos. Żaden suwerenny i niepodległy kraj bowiem stara sobie zapewnić ową suwerenność. Tymczasem „peowcy” nawet nie zaprotestowali… jedynie poprosili o nagranie. Cóż za patriotyczna postawa.

Wszystko wskazuje na to, że tak naprawdę jesteśmy tylko kolejną peryferią na usługach Stanów Zjednoczonych. A działanie na rzecz niepodległości, to jedynie polityczna błazenada, bo skoro nasze służby bezpieczeństwa pozwalają na to, by każdy sobie podsłuchiwał rozmowy telefoniczne naszego prezydenta… Jestem pełen czarnych wizji dotyczących przyszłości naszego kraju. Bo nikt go nie broni, a na pewno nie obecna władza, która się Stanom po prostu zaprzedała.

Edi

W lipcu 1997 roku wielka woda zalała znaczna część Polski zabierając tysiącom ludzi dorobek całego życia. Ówcześnie rządzące SLD obiecywało budowę wałów przeciwpowodziowych, zbiorników retencyjnych i wielu innych obiektów, które miały uchronić nasz kraj przed powodziami. Co mamy z tamtych obietnic?

Nie mamy żadnych wulkanów, lawin błotnych także. Na pewno nie grozi nam trzęsienie ziemi, ani cyklony. Jedyna klęska żywiołowa może pochodzić od wysokich temperatur lub silnych opadów deszczu. O ile z suszami trudno walczyć, to z powodziami się udaje, bo z wielką wodą można sobie poradzić – tego dowodzą inne, bardziej cywilizowane od naszego kraje. Mnie najbardziej intryguje pewien fakt: skoro tylko powódź nam zagraża, to dlaczego nigdy na ten żywioł nie jesteśmy przygotowani?

Po wielkiej powodzi z 1997 roku wielu polityków obiecywało: „Nie pozwolimy, by taka sytuacja się powtórzyła” – mówili. Ale jak to bywa z naszymi politykami, nikt danego słowa nie dotrzymał. Co roku potykamy się o te same problemy i jedynie pozostaje nam organizować zbiórki na pomoc dla powodzian. Tylko ile mamy tych darów dawać? Co roku to samo i samo… przyszła kolejna władza, po SLD panował PiS, teraz rządzi Platforma Obywatelska. W dziedzinie budowy infrastruktury chroniącej przed powodziami jednak w dalszym ciągu nikt nic nie robi.

Przypomina mi się w tym momencie film Sekielskiego, pod tytułem „Władcy marionetek”. Wtedy Donald Tusk (podobnie jak wielu innych przed nim) zapewniał, że jest blisko ludzi „zwykłych”. Tymczasem ani Tusk, ani żaden inny polityk nawet nie postulował o budowę wałów przeciwpowodziowych, o budowę różnego rodzaju drenaży, zbiorników retencyjnych, etc. Stąd też każdego roku kolejni Polacy cierpią w wyniku wielkiej wody i wszystko wskazuje, że w następnych latach sytuacja ta będzie się powtarzała.

Niestety jako społeczeństwo niewiele możemy zrobić, ot co najwyżej charytatywnie pomagać poszkodowanym. Podczas wyborów i tak nie będziemy mieli żadnego wyboru, bo strategia walki z klęskami żywiołowymi to tylko przedwyborcze hasło, o którym każdy polityk po wyborach zapomina. Przerażające, jak nas „robią w butelkę” i jak politycy nami pomiatają.

Chciałoby się, by ktoś poszedł za taki stan wałów powodziowych siedzieć. Być może tak drastyczne posunięcie zmobilizowałoby co niektórych do pracy na rzecz społeczeństwa i dobra kraju. Niestety politycy kar za swoją arogancję i ignorowanie obowiązków nie ponoszą, co niejako można rozumieć, jako polityczne przyzwolenie na „olewanie ojczyzny i rodaków”. Cóż… jacy parlamentarzyści, taki i kraj. Coroczne powodzie wyraźnie pokazują, w jakim miejscy znajduje się polska cywilizacja.

Dla przypomnienia – w marcu Donald Tusk zapewniał: POWODZI NIE BĘDZIE, przyszedł maj i… trzy miesiące temu Platforma Obywatelska twierdziła, że jesteśmy równie cywilizowanym krajem, jak i inne państwa Wspólnoty… przyszedł maj i…

i udowodnił, jak bardzo ci ludzie się mylą…

Edi

Rosja rozszerza swoje wpływy. Decyzja ukraińskiego parlamentu dająca zgodę na stacjonowanie wojsk rosyjskich na ziemiach „wolnej” Ukrainy daje do myślenia. Zresztą Wiktor Janukowycz wcale nie zaprzecza, że bliżej mu do Moskwy, niż Wspólnoty Europejskiej i NATO. Nasz „wódz”, Donald Tusk i jego ludzie zapewniają, że wolności nie stracimy, ale…

Tragedia pod Smoleńskiem dała wedle wielu szansę na pojednanie z narodem rosyjskim. Podkreślają to politycy, mówią o tym media. Ale czy to pojednanie idzie w dobrym kierunku? Nie jest żadną tajemnicą, że Stany Zjednoczone mają nas w „głębokim poważaniu”, a i dla Rosji jesteśmy kiepskim partnerem do rozmów. Nie mniej Moskwa wciąż jest zainteresowana naszymi ziemiami, tym razem bardziej przygląda się naszym złożom gazu łupkowego. Katastrofa Tupolewa pod Smoleńskiem dała okazję do rozmów. I PO rozmawia – aż za bardzo.

Kilka dni temu dotarła do nas wieść, że nasi politycy z dumą udają się do Moskwy na obchody 65. rocznicy wygranej z hitleryzmem. Znów będziemy jak jedni bracia, oczywiście zapomnimy w tym wszystkim, że ci sami Rosjanie, którzy walczyli z Hitlerem napadli na nasz kraj i mordowali naszych rodaków. Ci sami Rosjanie mieli pakt z Hitlerem mówiący o planie zniszczenia Polski. A teraz Bronisław Komorowski jedzie z generałem Jaruzelskim do Moskwy, by podziwiać defiladę rosyjskiej armii…

To wszystko śmierdzi kolejną awanturą polsko-rosyjską. PO w imię pokojowych paktów zaczyna za bardzo sprzedawać naszą tożsamość Rosji i niebawem staniemy się jak za czasów socjalizmu rosyjską prowincją.

Orf

Sam wymiar tragedii nie podlega dyskusji, tylko że tego typu spawy inne kraje raczej zachowują dla siebie. Oczywistą sprawą jest to, iż media o śmierci prezydenta kraju należącego do Wspólnoty Europejskiej i NATO donoszą, ale my chcielibyśmy, by teraz wszyscy mieszkańcy Ziemi leżeli krzyżem przez telewizorem. Stąd też nasi dziennikarze z uporem maniaków mówili o tym, że Barack Obama do Polski nie przyleciał, nie poszedł nawet do kościoła się pomodlić, tylko grał w golfa w czasie pogrzebu Lecha Kaczyńskiego. No grał… i co z tego… do Europy nie przyleciał, bo są kłopoty z pyłem wulkanicznym. A że grał w golfa… lepsze to na pewno, niż zakłamane klękanie przez ekranem telewizora. To dopiero było by obłudą.

Wystarczy przyjrzeć się obchodom pogrzebowym w Polsce, by się przerazić. Ja się boję, bo to co zobaczyłam, nie mieści mi się po prostu w głowie. Podczas państwowych obchodów 90% osób (zwanych przedstawicielami rządu) to księża. To oni głównie przemawiali. Fakt – jesteśmy krajem katolickim, ale na Boga, gdzie tutaj szacunek dla samej państwowości? Okazuje się, że duchowni mają więcej do powiedzenia, niż sami politycy, niż posłowie, premier, marszałek Sejmu, itd. To zakrawa już na obłęd. Zaczynam się wręcz zastanawiać, czy my nie jesteśmy postrzegani przez inne narody jako kraj zabobonny i pogański.

5 lat temu umarł Jan Paweł II, żądaliśmy od wszystkich żałoby – nawet od niekatolików. Ale czy umierający Dalajlama – Duchowy Przywódca Tybetu na łożu śmierci wywołałby u nas taki sam żal, czy byśmy z tego powodu stali się żałobnikami? Dziwi mnie też Brazylia, która ogłosiła 3 dni żałoby narodowej z powodu tragedii Polski. Oczywiście nam było to w smak, jesteśmy dumni, że nas ktoś szanuje. Ale gdyby umarł jakikolwiek prezydent kraju południowoamerykańskiego, a nasz prezydent ogłosiłby trzydniową żałobę narodową, to byśmy go zakrzyczeli, że niby jakim prawem… tacy jesteśmy… hipokryci podniesieni do entej potęgi.

Mary K.

Kiedy to Donald Tusk przedstawiał plan rozwoju Polski na najbliższe lata nie obyło się bez dumnych stwierdzeń i „przypowieści” o kraju nad Wisłą, który jako jedyny przetrwał wielki kryzys gospodarczy i uzyskał dodatnie PKB. Lider Platformy Obywatelskiej określał nasz kraj „oazą Europy”. Ale samo dodatnie PKB wcale nie świadczy o tym, że Donald Tusk jest władcą Europy – jak twierdzili co niektórzy.

O tym, gdzie jest miejsce Polski na mapie Starego Kontynentu świadczy chociażby Tupolew, który rozbił się pod Smoleńskiem. Po prostu na inny samolot nas nie stać. I można tutaj wiele dyskutować, ale fakty są niepodważalne: nasze państwo nie ma funduszy na tak znaczące inwestycje jak zakup dwóch lub trzech samolotów by mogli się nimi politycy przemieszczać. Tupolew jest naszą wizytówką.

Słyszałem już takich, którzy mówili, że nie inwestowali w nowe samoloty by nie narazić się na krytykę opozycji. Karygodne kłamstwo. Co jak co, ale politycy w Polsce bić i kłócić się lubią i akurat sam zakup floty powietrznej dla VIP-ów nie stanowiłby problemu. I niech sobie opozycja krzyczy, niech sarkają wyborcy – tym akurat politycy się nie przejmują.

Ann

Wiele można dyskutować o działalności naszych polityków w sprawie dostaw gazu do Polski. Z jednej strony słyszy się liczne pretensje ze strony PiS-u i oskarżenia, że rząd Donalda Tuska zaniedbał temat budowy rurociągu. Ten jak nam wiadomo omija nasz kraj, co może stanowić w przyszłości nie lada problem związany z dostawami gazu. Ale nie ma co ukrywać – tego typu negocjacje, jak budowa rurociągu dostarczającego to cenne paliwo z Rosji do Europy nie jest kwestią tygodniowych negocjacji. Rozmowy dyplomatyczne w takich sprawach prowadzone są niekiedy całymi latami i niewątpliwie temat ten był znany już za czasów rządu Jarosława Kaczyńskiego. Winą więc należy obarczyć polityków obu tych ugrupowań, bo i jedni, i drudzy sprawę zawalili.

Dużo więcej kontrowersji moim zdaniem budzi sama umowa podpisana przez peowców z rosyjskim potentatem gazowym odnośnie dostarczania tego paliwa do naszego kraju. Umowa ta podpisywana niemalże na kolanie jest dla naszego kraju wyjątkowo niekorzystna. Nie dość, że długoterminowa (z tego, co podają media, obowiązywać będzie aż do roku 2037), to jeszcze na wyjątkowo „zdzierskich” warunkach finansowych. Bo bez względu na to, ile tego gazu wykorzystamy, to i tak będziemy musieli zapłacić konkretną sumę. A wedle specjalistów nie ma najmniejszych szans, byśmy mieli aż tak ogromne potrzeby. Tak więc Gazprom będzie zarabiał na nas tracąc zaledwie część zakontraktowanego gazu.

Zastanawia tutaj termin, który będzie obowiązywał. Podobno o złożach gazu w naszym kraju wiadomo nie od dziś. Dlaczego więc kolejne rządy lekceważą te zasoby i nie inwestują w niezbędne badania? Wydobywanie gazu w Polsce mogłoby nas nie tylko uniezależnić od Rosji, ale wręcz wzbogacić nasza gospodarkę, bo przypuszczalnie złoża są tak ogromne, że można byłoby je nawet eksportować do innych krajów.

Zapewne chodzi o pieniądze, bo kolejne rządy starają się stwarzać pozory Polski bogatej i rozwijającej się, w rzeczywistości jednak długi naszego kraju są potężne i wraz z rządami kolejnego ugrupowania politycznego stają się coraz większe. Na wydobycie surowca po prostu Polski nie stać. Tylko że import gazu z Rosji także kosztuje. Wszystko to zapewne jest kwestią umiejętnego gospodarowania pieniędzmi przeznaczonymi na inwestycji i wymaga niestety kilku zdecydowanych decyzji rządu. Tylko jak się zdaje, naszym politykom brakuje przysłowiowych jaj, nie ma w rządzie nikogo, kto potrafiłby podjąć trudną i ryzykowną decyzję. A szkoda, bo bez ryzyka nie można liczyć na jakikolwiek sukces.

Edi

Cokolwiek by się nie działo w Rosji i bez względu za czyją sprawa zastanawiam się, czy takie zamachy grożą nam – Polakom. Wydaje się, że nie. My z krajami kaukaskimi nie walczymy. Jeśli grozi nam jakiekolwiek niebezpieczeństwo, to prędzej ze strony afgańskiej. Tam bowiem stacjonuje nasze wojsko i niejednokrotnie brało udział w potyczkach z Talibami.

Zdaje się też, że każdy wjeżdżający do naszego kraju Azjata jest pieczołowicie kontrolowany i sprawdzany. Są takie możliwości szczególne wtedy, gdy korzysta się z samolotu. Ale czy taki potencjalny terrorysta musi korzystać z przywilejów lotnictwa? Jakoś zapomnieliśmy chyba wszyscy, że wielu przedstawicieli krajów azjatyckich ma swoich rodaków i kompanów w innych krajach Europy: w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Francji. Od czasu do czasu robi się akcje i kilku aresztuje, ale to jedynie kropla w morzu zagrożenia. Osobiście przypuszczam, że gdyby którykolwiek z terrorystów postanowił dokonać zamachu w Polsce, to nie miałby problemów. Policja jest nieudolna, służby bezpieczeństwa także. Te albo szukają zagonionego przed wieloma miesiącami szyfranta, albo bawią się w inwigilację polityków na zlecenie opozycji. A nasi żołnierze walcząc z terrorystami w Afganistanie dolewają oliwy do ognia i chyba coraz bardziej naradzają nas wszystkich.

Oczywiście warszawa to nie Moskwa, nie Londyn, czy Madryt. To w zasadzie nieco większa wieś z lotniskiem. Ale nawet w Warszawie mogą zacząć wybuchać bomby, bo trudno mi uwierzyć w fakt, że jakiekolwiek służby mają pod kontrolą wszystkie wjeżdżające do Polski osoby z zagranicznym paszportem. Nie teraz, kiedy przynależymy do układu z Schengen i mamy otwarte granice od strony Czech, czy Niemiec.

Nie chcę krakać, nie chcę nikogo straszyć. Ale ja osobiście uważam, że niebawem i nasz kraj stanie się miejscem ataków terrorystycznych. Nie wiem, co można w naszym państwie wysadzić w powietrze. Na pewno nie tych kilka marnych stacji metra. Może Pałac Kultury i Nauki, może budynek Parlamentu – choć w obu tych przypadkach nam Polakom wyszłoby to chyba na dobre. Jako Polka i patriotka uważam, że sprawa bezpieczeństwa została zaniedbana dawno temu, przez eseldowców i pisowców, a teraz wszyscy możemy się czuć zagrożeni. Bo służb mundurowych mamy od zatrzęsienie, straże miejskie, policję, ABW, BOR, CBA i diabli wiedza co jeszcze… tylko że żadna z tych służb nie jest w stanie zapewnić nam bezpieczeństwa.

Mary K.

Światową opinię publiczną najbardziej szokuje sytuacja w Irlandii, tam bowiem nie tylko dochodziło do łamania prawa i przemocy seksualnej za sprawą duchownych katolickich, ale wręcz „wyciszanie” sprawy przez wysokich rangą biskupów. Po tym wszystkim słowa Bandytka XVI nie wystarczą. Irlandzka organizacja SNAP skupiająca blisko 10 tys. osób walczących o sprawiedliwość uważa, że:

- „Papież kieruje słowa, podczas gdy oczekuje się, by działał. Papież pozwala, by trwały zagrożenia, podczas gdy potrzebna jest prewencja. Papież sankcjonuje tajemnicę, podczas gdy tym, czego potrzebujemy, jest cała prawda. Papież ignoruje cierpienie, podczas gdy niezbędne jest prawdziwe lekarstwo, a nie tylko słowa.”

Tutaj rzeczywiście można pokusić się o stwierdzenie, że słowa ubolewania niewiele dają. Nie rozwiązują one problemu pedofilii i innych sprzecznych z prawem i zasadami chrześcijaństwa wydarzeniami. W tym wszystkim nie listy potępiające, ale zdecydowanie działanie jest w stanie uratować Kościół katolicki przed ogromnym konfliktem z wiernymi.

Nas – Polaków, problemy Irlandii także dotyczą, wszak chrześcijaństwo to nasza religia narodowa, a jako taka jest teraz bardzo zagrożona. My jednak patrzymy na kolejne afery w Kościele katolickim przez pryzmat polskich duchownych. I na naszym „podwórku” nie brakuje czarnych owiec. Nie ma miesiąca, tygodnia, byśmy nie słyszeli o kolejnych przypadkach gwałtów, pedofilii i nadużyć w naszym, polskim Kościele. Nie tak dawno – bo zaledwie dwa dni temu w Stargardzie Szczecińskim zapadł wyrok w sprawie Romana B., byłego księdza z parafii św. Jana w Stargardzie. Ten duchowny znęcał się psychicznie i seksualnie nad nastolatką. Sąd nie miał wątpliwości i skazał księdza na karę więzienia – 4 lata i sześć miesięcy.

„Roman B. w czerwcu trafi do zakładu karego prowadzącego terapię dla pedofilii. Na poczet kary zostanie mu zaliczony pobyt w areszcie.” - mówi orzeczenie Sądu.

To oznacza, że ksiądz wyjdzie na wolność w 2012 roku. Po opuszczeniu wiezienia przez cztery lata nie będzie mógł on wykonywać zawodu nauczyciela. Czy to kara łagodna, czy surowa… pozostawiamy to do dowolniej interpretacji naszych czytelników. Nie mniej udowadnia to, że problemy Kościoła nie są tylko kwestią Irlandii, czy Niemiec. To także i Polska. Tylko że w naszym kraju wciąż żyje się silnym pontyfikatem Jana Pawła II i Kościół katolicki wciąż ma zbyt dużo do powiedzenia. Wiele problemów przysłowiowo „zamiata się pod dywan” co sprawia, że duchowni czują się bezkarni.

Jan Paweł II, Władysław Bartoszewski, Andrzej Wajda, Václav Havel… przy nazwie wielu polskich miast pojawiają się wybitne osobistości. Te wielkie nazwiska jednak nie robią tak wielkiego wrażenia, kiedy pojawiają się obok nich tacy ludzie, jak Adolf Hitler, Hermann Göring, czy Joseph Goebbels. Pojawiają się też osoby, które w czasie PRL-u gnębiły naszych rodziców i dziadków.

Oczywiście zagadnienie honorowego obywatelstwa dla tych wszystkich osób to sprawa nieco bardziej złożona, mająca poparcie w historii, a nie współczesnych upodobaniach (przynajmniej taką mam nadzieję). Nie mniej rozwiązanie tego problemu jest banalne. Banalne – choć wymagające odrobiny poświęcenia, tyle że tutaj jakby chęci samych włodarzy poszczególnych miast się kończą.

Moje rozmyślania nad tym zaczęły się 20 kwietnia ubiegłego roku, kiedy to na Zamku Książąt Pomorskich Lech Wałęsa przyjął symboliczne klucze do miasta zostając tym samym Honorowym Obywatelem Szczecina. Już wówczas w lokalnych mediach aż kipiało od sarkazmu, bo ktoś dopatrzył się, że Honorowym Obywatelem Szczecina jest także Adolf Hitler. Naturalnie jest to jeszcze sprawka poprzednich „właścicieli” Szczecina, czyli Niemców, którzy w przededniu wojny honorowe obywatelstwo Hitlerowi dawali w każdym mieście. Tyle że w większości miast już dawno Rady Miejskie zadbały o to, by obywatelstwo przywódcy III Rzeszy odebrać za sprawą uchwały. Mało tego – czyniły tak nie tylko polskie miasta, ale i większość miejscowości w Niemczech. Ale Szczecin… aż do ubiegłego roku szczycił się Hitlerem. Po interwencji mediów stolica Pomorza Zachodniego Hitlera się wyparła i przestała się nim „chwalić”. Ale o żadnej uchwale Rady Miejskiej odbierające Hitlerowi obywatelstwo jak nie słyszałem, tak nie słyszę nadal. Mało tego, do dziś dzień na oficjalnych serwisach promujących Szczecin (w tym na Wikipedii) wciąż widnieje nazwisko Hermanna Göringa.

Podobny problem ma i Wrocław, tam lista „reprezentantów” jest jeszcze bardziej okazała i zastanawiająca. Tam mamy Adolfa Hitlera, Hermanna Göringa, Josepha Goebbelsa.

Problemem oczywiście nie jest tutaj fakt, że takim osobom byli włodarze miast nadawali tytuł Honorowego Obywatela. To wynika z historii, tak samo jak za czasów PRL-u wszędzie dawano symboliczne klucze Władysławowi Gomułce i Bolesławowi Bierutowi. Tyle że już dawno taki problem powinien być rozwiązany stosownymi uchwałami. Tak zrobiono w Gdyni, tytuły nadane w latach PRL zostały odebrane na wniosek organizacji kombatanckich, jako nadane pod wpływem okoliczności politycznych.

I gdyby tak samo zrobiono z Hitlerem, Göringiem, Goebbelsem – to nikt nie miałby pretensji do włodarzy miast. Ale jak się okazuje napisanie krótkiego projektu uchwały w tak kontrowersyjnej sprawie to zbyt dużo dla lokalnych polityków. I tak nie Niemcy, ale Polacy mają Adolfa Hitlera w panteonie „zasłużonych” dla miasta.