Dzisiejszy antybohater mówił wszystkim dzieciom o dziewięcioletniej dziewczynce:

- „To poganka, ma w sobie diabła, pójdzie do piekła. Nie bawcie się z nią.”

Oczywiście dzieci to pochwyciły i nawet przyjaciele małej dziewczynki zaczęli na nią spoglądać jak na gorszą. Nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że to wydarzenie odciśnie swoje piętno na życiu dziecka. Najsmutniejsze jest jednak to, że sam ksiądz nie widzi w sobie winy, jego przełożeni także i jak zwykle duchowny nie poniesie konsekwencji.

Cały problem zrodził się wobec tegorocznej I Komunii Świętej. Dziewięcioletnia dziewczynka nie poszła do Komunii, bo jej rodzice są ateistami. Sam ksiądz nie ma skrupułów i nęka dziecko wmawiając innym, że to wcielenia diabła. Bo tylko diabeł nie chodzi do kościoła. Cała historia skomplikowana nie jest, bowiem nie ma nikt z nas przymusu wyznawania jakiejkolwiek religii. A tym bardziej nikt nie zmusza do chrześcijaństwa.

W myśl wszystkich ustaw dotyczących zanęcania się nad dziećmi tego typu czyn jest niedopuszczalny. Oczywiście gdyby w ten sposób znęcał się nad dzieckiem jego rodzic lub sąsiad, to poniósłby on konsekwencje. A duchowny… jak zwykle bezkarny.

Zdecydowanie brakuje równości klasy i równości wobec prawa. Duchowni nie raz i nie dwa migali się już skutecznie od odpowiedzialności karnej za swoje występki. Ta arogancja sprawia, że coraz częściej mówi się o aferach z udziałem Kościoła – od pedofilii, po gwałty i kradzieże. W ubiegłym roku wystawiono nawet list gończy za jednym z księży, który wziął potężny kredyt zastawiając budynek parafii, a potem wraz z pieniędzmi rozpłynął się niczym kamfora. Ten stan rzeczy się nie zmieni dopóty, dopóki księża jak wszyscy inni przestępcy nie będą zamykani w więzieniu. Bo przeniesienie z jednej placówki na drugą (mowa o przeniesieniach międzyparafialnych) tak naprawdę dobrych ludzi z księży nie czyni. To tylko tuszowanie wstydliwych spraw Kościoła katolickiego, który w naszym kraju jest coraz bardziej nienawidzony. Co przykre – na tę nienawiść sam sobie zapracowuje bezczelnością duchowieństwa.

Miasta są zakorkowane, bo niewątpliwie nasza infrastruktura w tej materii nie jest należycie przygotowana do takiej ilości pojazdów. W niektórych miastach zrezygnowano z sygnalizacji świetlnej na rzecz rond. Tylko że po rondach kierowcy powinni się poruszać tak, jak mówią przepisy, wtedy na pewno byłyby zdecydowanie mniejsze korki. Ale kierowcy są niestety leniwi – bez względu na to, czy jadą na wprost, czy w lewo na wspomnianym rondzie, zawsze w większości wypadków wjeżdżają na zewnętrzny pas.

Sama policja niechętnie „bawi” się w zatrzymywanie takich kierowców, bo w końcu trzeba byłoby „zgarniać” 60% samochodów wyjeżdżających z ronda. A wysokich kar za złamanie tej zasady ruchu drogowego się nie przewiduje. Bo dlaczego mandaty miałyby być wysokie, skoro Polscy są biedni? I tutaj tkwi cała tajemnica łamania zasad ruchu drogowego w naszym kraju. Mandaty to stosunkowo niskie kwoty (porównując z karami finansowymi w Niemczech), a i punkty karne niespecjalnie przerażają. Nawet jeśli prawo jazdy kierowcy się odbiera, to szybko można zapisać się na nowy egzamin i odzyskać możliwość prowadzenia auta. A nawet jeśli – to jeżdżenie bez uprawnień także nie przeraża, wszak za to do więzienia się nie idzie.

Mimo że mamy generalnie złe mniemanie o naszych stróżach prawa, to jednak powinniśmy się cieszyć, że ci są tacy łagodni. Przecież wiele razy litowali się nad nami, kiedy płakaliśmy narzekając na nasze „bezrobocie” i na brak pieniędzy, by zapłacić mandat. W związku ze złą sytuacją materialną sprawca zdarzenia drogowego zazwyczaj dostaje maksymalnie kilkaset złotych. Za takie samo wykroczenie popełnione w Niemczech, to litości nie ma. Tam mandaty opiewają często na kwoty nawet kilku tysięcy złotych. Stąd też na niemieckich drogach zachowujemy się jak na przyzwoitych kierowców przystało.

Tam potrafimy jeździć, a w Polsce zapominamy o kodeksie drogowym?

Nie ma żadnych wątpliwości – Polacy jeździć potrafią i jeśli im zależy, to potrafią na drogach być kulturalnymi. Tyle że jesteśmy narodem, który musi czuć „bat” nad karkiem. W tym wypadku na pewno wysokie mandaty – i bynajmniej nie kredytowe – miały by zbawczą moc. Można oczywiście dyskutować, bo zwolenników „niskich” kar jest więcej, niż tych, którzy są za zaostrzeniem prawa. Ale zazwyczaj w sprawie „niskich” mandatów zabierają głos ci, którzy często przepisy ruchu drogowe łamią. Ale póki co taryfikator jest taki, jaki jest, a kierowcy są na drogach aroganccy.

Dwóch lat i trzech miesięcy więzienia dla Andrzeja Leppera domaga się łódzka prokuratura.
Chodzi o słynna już „Seksaferę”, która kilkanaście miesięcy temu zrujnowała Samoobronę. Przed piotrkowskim sądem trwa rozprawa, na 4 lutego zaplanowano mowy końcowe oskarżyciela i obrońcy. Niedługo po tym lider partii usłyszy wyrok.

Wszystko zaczęło się w 2006 roku, kiedy to pracownica biura poselskiego Stanisława Łyżwińskiego wyznała, że pracę u byłego posła otrzymała w zamian za usługi seksualne. Informacja ta przez na wiele tygodni oburzała opinię publiczną. Media szeroko komentowały sytuację, w jakiej znalazła się Aneta Krawczyk. Niedługo po tym podejrzenia o podobne praktyki padły na lidera partii, Andrzeja Leppera. Kolejne oskarżenia pod adresem Samoobrony zaczęły spadać lawinowo: „Wiem o dwóch posłankach, które wymuszały taką sytuację. Rozmawiałem z chłopakiem, którego one tak potraktowały. Żeby pracować, musiał dmuchać babkę. Chyba jedną z najbrzydszych w Samoobronie” – mówił były działacz Samoobrony Michałowi Karnowskiemu z „Dziennika”. Jak się później okazało, wiele tych zarzutów było bezpodstawnych, nie mniej na dzień dzisiejszy możemy niemalże być pewni, że zmuszano pracowników biur poselskich do usług seksualnych. Wielu pokrzywdzonych nabrało jednak wody w usta, prawdopodobnie ze wstydu, bo cokolwiek nie myśleć o Samoobronie, to na pewno społeczeństwo w taki sposób wykorzystanych osób nie toleruje. Dostało się nawet Anecie Krawczyk, która rozpętała całą tę burzę wokół partii.
Śledztwo trwało długo, na wyniki przyszło nam trochę poczekać. Dziś wiadomo, że to nie Łyżwiński jest ojcem dziecka Anety Krawczyk, o co ta oskarżała byłego posła. Nie mniej dowodów na winę i seksualne przestępstwa prokuratura zebrała wystarczająco dużo, by postawić mu zarzuty. Stanisław Łyżwiński oskarżony jest między innymi o zgwałcenie kobiety i grozi mu do 10 lat więzienia. Andrzej Lepper z kolei oskarżany jest o żądanie i przyjmowanie „korzyści o charakterze seksualnym” od działaczek Samoobrony – za to prokurator chce wsadzić lidera partii na ponad dwa lata za kratki.
Oboje nie przyznają się do winy.
Jeśli nawet i jeden i drugi nie trafią do więzienia, a dostaną jedynie wyroki w zawieszeniu, to na pewno kariera polityczna będzie dla tych panów skończona. Polskie prawo bowiem nie przewiduje pełnienia funkcji społecznych przez osoby skazane prawomocnym wyrokiem.
Wyrok zostanie wydany prawdopodobnie jeszcze w lutym tego roku.